هدف: بررسی آثار هیپوتیروئیدی بر اسپرماتوژنز رتهای نژاد ویستار در سن 2 ماهگی.مواد و روشها: در این مطالعه که به روش تجربی انجام شد، رتهای مورد نظر به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند و نمونه های تجربی با بهره گیری از پروپیل تیواوراسیل (PTU) تیروئیدکتومی شیمیایی شدند؛ در حالی که گروه کنترل دست نخورده باقیماندند. با گذشت 3 هفته از این عمل، حیوانات قطع نخاع شده و بیضه های آنان برای انجام مطالعات بافت شناسی با فرمالین تثبیت شد.یافته ها: نتایج حاصل از این پژوهش در نمونه های مربوط به هیپوتیروئیدی کاهش معنی داری را در قطر لوله های سیمینفروس نشان داد. در گروه کنترل روند اسپرماتوژنز دارای فعالیت طبیعی بود در حالی که پدیده تکثیر و تمایز سلولهای جنسی در نمونه های هیپوتیروئید کاهش یافته یا متوقف شده بود.نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که هیپوتیروئیدی آثار نامطلوبی بر پدیده اسپرماتوژنز باقی می گذارد که نشان دهنده اهمیت نقش هورمونهای تیروئیدی در این زمینه است.

تاموکسیفن، آنتی استروژن غیراستروییدی است که برای درمان سرطان پستان تجویز می گردد. برخی اثرات منفی این دارو بر دستگاه تولیدمثلی، مشاهده گردیده است. مهمترین هدف این تحقیق، بررسی تاثیر تاموکسیفن بر اووژنز در موش های صحرایی ماده نژاد ویستار می باشد. سه گروه از موش های صحرایی به وزن تقریبی 250 گرم به مدت 30 رو ز با غلظت دارویی 200، 400، 600 میکروگرم بر کیلو گرم وزن بدن (تجربی 1، تجربی 2، تجربی 3) تاموکسیفن حل شده در حلال (اتانول 60% و سرم فیزیولوژی) را به صورت گاواژ دریافت نمودند. گروه شم با حلال گاواژ گردید و گروه کنترل دارو یا حلالی را دریافت نکرد. در روز اول و سیم پس از پایان دوره دریافت دارو، برش های تخمدان پس از رنگ آمیزی با روش هماتوکسیلین - ائوزین از لحاظ بافت شناسی مورد بررسی قرار گرفت. تعداد زاده های ماده های گروه های تجربی که با نرها جفت گیری نمودند نیز تعیین گردید. نتایج مشاهده شده با روش آماری ANOVA-oneway، تست Tukey، نرم افزار SPSS و تعیین انحراف معیار با شرط معنی دار بودن P≤0.05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در اولین نمونه برداری تعداد فولیکول اولیه، فولیکول ثانویه، فولیکول گرااف و تعداد جسم زرد در گروه های تجربی که تاموکسیفن را دریافت کردند، در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنی داری را نشان داد. (P<0.001) در نمونه برداری دوم، فولیکول گراف و تعداد جسم زرد درمقایسه با نمونه برداری اول، افزایش یافت. همچنین تعداد زاده های ماده های گروه های تجربی کمتراز گروه کنترل بود. این یافته ها پیشنهاد می کند، احتمالا تاموکسیفن توانایی تولیدمثل را کاهش داده و تاثیر منفی بر اووژن ز در موش های صحرایی ماده نژاد ویستاردارد. با قطع مصرف دارو برخی از تاثیرات منفی تاموکسیفن بر تولیدمثل به تدریج از بین می رود.

مطالعات نشان داده است که مصرف مورفین در طی بارداری می تواند موجب تاخیر درتکوین جفت و جنین و همچنین ایجاد نقایص جنینی گردد. این پژوهش به بررسی اثر مصرف مورفین برتکوین بخش های مادری و جنینی جفت می پردازد. موشهای بزرگ آزمایشگاهی نژاد ویستار با محدوده وزنی 170-200 گرم استفاده شد. گروه های تجربی پس از بارداری، مورفین را با دوز mg/ml 05/ در آب آشامیدنی دریافت نمودند و گروه کنترل آب آشامیدنی دریافت می کردند. گروه های تجربی و گروه های کنترل درروز 9 بارداری با کلروفرم بی هوش شده و جفت به همراه رحم طی عمل جراحی از بدن حیوان خارج و به منظور فیکس شدن به مدت بیست روز در محلول فرم آلدئید 10% قرار گرفتند. سپس جفت های فیکس شده مراحل پردازش بافتی، برش گیری، رنگ آمیزی با روش هماتوکسیلین-ائوزین را طی کردند جفت از نظر ضخامت لایه بخش (مادری و جنینی) جفت ها و تعداد حوضچه های خونی بخش (مادری و جنینی) و تعداد سلول های بخش (جنینی و مادری) و ضخامت دیواره رحمی مورد بررسی میکروسکوپی قرار گرفتند. برای تعیین تفاوت در دوگروه از نرم افزار موتیک و spss استفاده شد. مقایسه ضخامت بخش مادری و بخش جنینی جفت در گروه تجربی نسبت به گروه کنترول اختلاف معنی داری را نشان دادp<0.05) ) افزایش سلول های بخش مادری وجنینی جفت همچنین کاهش تعدادحوضچه ها خونی بخش مادری درگروه آزمایش نسبت به گروه کنترول می باشد نیز ضخامت دیواره رحمی در گروه تجربی کاهش یافته است.

مقدمه و هدف: پروبیوتیک ها میکروارگانیسم هایی زنده می باشند که با بهبود تعادل میکروبی روده، اثرات مفیدی بر روی میزبان (انسان یا حیوان) اعمال می کنند و غالبا به صورت مکمل های غذایی و یا دارویی مورد استفاده قرار می گیرند. این میکروارگانیسم ها می توانند در تعدیل سیستم ایمنی، کاهش کلسترول سرمی، کاهش عفونت های گوارشی، کاهش احتمال ابتلا به سرطان، کاهش آلرژی های پوستی و غذایی در اطفال نقش داشته باشند. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر باکتری پروبیوتیک لاکتوباسیلوس T4 جدا شده از لبنیات سنتی استان مرکزی بر میزان هورمون کورتیکوسترون در موش نر نژاد ویستار است.روش کار: در این پژوهش با استفاده از 40 سر موش نر نژاد ویستار با وزن 150-170 گرم و متوسط سن 4 هفته که به طور روزانه تحت استرس های مزمن و حاد قرار داشتند، میزان تاثیر لاکتوباسیلوس T4 جدا شده از لبنیات سنتی استان مرکزی بر روی مقدار هورمون های استرس در موش مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد استفاده از این لاکتوباسیلوس پروبیوتیک به طور معنی داری موجب کاهش میزان کورتیکوسترون در موش می گردد (P<0.05).

حس بویایی نقش مهمی در ایمنی، تغذیه، تعاملات اجتماعی، عملکرد جنسی و کیفیت زندگی فرد دارد. در حال حاضر بیش از 400 میلیون نفر در سراسر جهان به دیابت شیرین مبتلا هستند که یافته ها نشان می­ دهد این بیماری با اختلال عملکرد بویایی مرتبط است. در پژوهش حاضر ساختار پیاز بویایی رت­های دیابتی نوع 2 مورد ارزیابی قرار گرفت. القاء دیابت با تجویز 20 میلی گرم بر کیلوگرم استرپتوزوتوسین به موش های صحرایی بالغ نژاد ویستار به مدت 5 روز انجام شد. پس از 35 روز از گذشت تزریق، به منظور ارزیابی ساختار بویایی، حیوانات بی هوش شده و بافت پیاز بویایی برای پردازش بافت و رنگ آمیزی نیسل استخراج گردید. بر اساس یافته­ها، تعداد گلومرول ها در رت های دیابتی نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری را نشان داد (05/0P<). علاوه بر این، کاهش قابل توجهی در لایه پلکسی فرم داخلی در پیاز بویایی رت های دیابتی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (05/0P<). نتایج حاضر نشان داد که اختلال بویایی در رت­های دیابتی نوع 2 با تغییرات ساختاری پیاز بویایی مرتبط است، که نشان دهنده تخریب و آسیب ناشی از دیابت بر بافت پیاز بویایی است.